15 sierpnia obchodzimy święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny popularnie nazywane świętem Matki Bożej Zielnej. Jest to najstarsze święto Maryjne w roku liturgicznym i jedno z najstarszych świąt kościelnych. W Jerozolimie i Konstantynopolu obchodzono je już w V wieku, a w Rzymie od VII wieku. W Polsce święto Wniebowzięcia obchodzone było od XI wieku. Związane jest ono z tym, że Matka Boża nie umarła, lecz zasnęła głębokim snem, a Jej dusza i ciało zostało zaniesione przez anioły do nieba. Prawdę o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny ogłosił jako dogmat wiary papież Pius XII w 1950 roku w Konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus”
” Powagą Pana Naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszą ogłaszamy, wyjaśniamy i określamy, jako dogmat przez Boga objawiony, ŻE NIEPOKALANA BOGARODZICA ZAWSZE DZIEWICA MARYJA, PO ZAKOŃCZENIU BIEGU ŻYCIA ZIEMSKIEGO, ZOSTAŁA Z CIAŁEM I DUSZĄ WZIĘTA DO NIEBIESKIEJ CHWAŁY.„
Tego dnia w kościołach święci się zioła, kwiaty i kłosy zbóż na pamiątkę podania głoszącego, że Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty i zioła, które poświęcone tego dnia, za pośrednictwem Maryi , otrzymują moc leczniczą i chronią od chorób i zarazy. Święto to, ma szczególne znaczenie dla rolników, którzy dziękują Bogu za plony ziemi. Pachnące zioła, kolorowe kwiaty, dojrzałe kłosy zbóż i owoce są dorodnym plonem naszej całorocznej pracy. Wspólnie z Maryją modlimy się i za Jej pośrednictwem kierujemy swoje prośby do Pana Boga. Razem z Maryją podążajmy do zbawienia!
„Kwiaty z pól okolicznych uszczknięte i zioła,
Przenajmilsze ofiary pracowitej wioski,
Przyniosły swe zapachy do wnętrza kościoła,
Przyniosły przed oblicze dobre Matki Boskiej.
U stóp Twych, jasna Pani, wieś swe dary składa,
O pól Rządczyni mądra, o Królowo zielna! ”
